Удзел у цырымоніі ўскладання вянкоў і кветак да манумента Перамогі

Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка традыцыйна на свята 9 Мая прыняў удзел ва ўрачыстых мерапрыемствах у гонар Дня Перамогі.

Кіраўнік дзяржавы ў Мінску ўсклаў вянок да манумента Перамогі. Разам з Аляксандрам Лукашэнкам удзельнікамі цырымоніі сталі трое яго сыноў.

Да помніка ўскладзены таксама вянкі і кветкі ад кіраўнікоў рэспубліканскіх органаў дзяржкіравання, прадстаўнікоў Усебеларускага народнага сходу і Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, судовага корпуса, ветэранскіх арганізацый, сілавых структур, грамадскіх аб'яднанняў і палітычных партый, актывістаў з ліку прадстаўнікоў грамадскасці.

Аляксандр Лукашэнка і ўсе ўдзельнікі цырымоніі на плошчы Перамогі ўшанавалі памяць загінулых герояў мінутай маўчання.

Прэзідэнт на мерапрыемстве выступіў з прамовай:

Паважаныя суайчыннікі, беларусы!

Дарагія ветэраны! Госці нашай краіны!

Мы святкуем дзень Вялікай Перамогі, які падарыў нашаму народу жыццё і свабоду. Святкуем з году ў год, з шэсцямі, салютамі. Са слязамі і горыччу. З таго самага моманту, калі над савецкай краінай прагучаў голас Левітана. Тады дыктар сказаў слова, якое марыў пачуць кожны: "Перамога!"

Яно змяніла свет. Вялікая Айчынная вайна завяршылася. Наша некалі вялікая савецкая Радзіма, закатаваная, змучаная, вызваліла Еўропу. Усе, у тым ліку заходнія лідары, прызналі вызначальную, галоўную ролю Савецкага Саюза ў разгроме фашызму. Гэта было тады.

Усе, у тым ліку і жыхары заходніх краін, ведалі, які след пакінулі на нашай зямлі гітлераўскія карнікі. Больш за 30 мільёнаў загінулых. Каля 3 мільёнаў сірот. 25 мільёнаў чалавек, пазбаўленых роднага дома.

2 тысячы разбураных гарадоў і больш за 70 тысяч знішчаных сёл, вёсак. І мільёны жыццяў, зламаных па волі вар'ята і яго арміі, сабранай з усёй Еўропы.

Крымінальная справа аб генацыдзе беларускага народа дабаўляе да лічбаў нашых страт новыя. Плюс 47 карных аперацый, пра якія мы не ведалі. Плюс 166 месцаў знішчэння і пахавання.

На карце спаленых вёсак ужо 13 тысяч адрасоў, 300 населеных пунктаў падзялілі трагічны лёс Хатыні.

Загінуў кожны трэці. Незаменная для нас страта і страшны кошт за тое, каб патухлі печы Асвенціма і Трэблінкі. Каб больш ніколі з усходу на захад не ішлі эшалоны з рабскай рабочай сілай, багаццем роднай зямлі.

Тады, у 1945-м, кожны савецкі воін, які прайшоў праз вызваленую Беларусь, ведаў, што ён пойдзе далей, да самага Берліна. Па дарозе свяшчэннай барацьбы дабра са злом.

Мы можам шмат, доўга гаварыць пра цану Перамогі, пра наш боль, пра наш гонар, але самая вялікая прамова ў памяць аб кожным, хто набліжаў пераможны май, але не ўбачыў яго салюты, - мінута маўчання. Народнага маўчання на славу бессмяротнага подзвігу.

(Мінута маўчання.)

Дарагія беларусы!

Сцяг Перамогі сёння ў нашых руках. Перадаючы яго з пакалення ў пакаленне, мы б'ёмся на ўсіх франтах за праўду аб той вайне, за статус пераможцаў, за суверэннае права - права выбіраць свой шлях на сваёй зямлі.

Беларусы, як ніхто, ведаюць, наколькі хутка лозунгі аб "новым парадку" ператвараюцца ў шыбеніцы, лагеры, папялішчы і безыменныя равы.

І няхай у фашызму цяпер іншае аблічча - заглянцаванае, гэта сутнасці не мяняе. Мы бачым гэта аблічча. Ідэі звышдзяржаўнасці, уласнага панавання мацнеюць і наносяць свету новыя раны. Але побач ужо з нашымі граніцамі.

Мы ведаем, хто наш праціўнік і вораг. Гэта не народы. У Еўропе жывуць сем'і, якія, як і беларусы, захоўваюць праўдзівыя ўспаміны аб развязанай гітлераўскімі фашыстамі вайне.

Наш вораг - рэваншысты, прамыя і ідэйныя нашчадкі эсэсаўцаў, бандэраўцаў і лясных братоў. Тыя, хто якраз цяпер устараняе астанкі савецкіх салдат з літоўскага Шаўляя і называе подзвіг савецкага народа міфам.

Тыя, хто метадычна выкрэслівае перамогу Чырвонай Арміі з гісторыі Другой сусветнай вайны і не пускае нас да месцаў пахавання дзядоў і прадзедаў. Да помнікаў, якія яшчэ засталіся цэлыя.

Але мы помнім. Помнім і шануем вызваліцеляў роднай зямлі. Сёння і будзем помніць заўсёды.

Усе кветкі і вянкі ўскладзены намі і ў памяць аб тых, хто застаўся ляжаць там, на чужыне, аддаўшы сваё жыццё за жыццё народаў Еўропы. Іх трэба вярнуць дадому.

Дарагія суайчыннікі!

Дзень Перамогі - гэта дзень нацыянальнага гонару!

Мы помнім нашых салдат, афіцэраў, беларускіх партызан і падпольшчыкаў, жанчын, узяўшых у рукі зброю. Усіх, хто не выбіраў паміж шыбеніцай і варожай міласцю, а паміраў героем, але не здраднікам.

Схіляем галаву перад маці, якія аддавалі сваіх сыноў і дачок на фронт. Мы і сёння з болем у сэрцы ўспамінаем пра дзяцей вайны, якія пасталелі раптоўна, якія ўзялі ў рукі вінтоўку або сталі да станка ў тыле.

Ганарымся ўсімі, хто пасля Перамогі адраджаў Беларусь з руін, адбудоўваючы гарады, аднаўляючы народную гаспадарку.

Дзень Перамогі - гэта дзень братэрскага адзінства народаў! Свята, якое нагадвае, наколькі мы моцныя, калі мы разам. Нам, нашчадкам пераможцаў, нельга забыць, хто мы, калі хочам жыць у міры і бяспецы. Калі мы не хочам войны.

Дзень Перамогі - гэта дзень гістарычнай справядлівасці!

Наш абавязак - захаваць праўду пра тую вайну, расказваць усё, нават тое, пра што цяжка часам гаварыць.

Мы павінны навучыць сваю моладзь бачыць аблічча фашызму пад маскай добрых намераў. Гэта тое, што мы абавязаны зрабіць для іх мірнай будучыні і роднай зямлі.

Хачу сказаць усім, хто сёння ідзе да мемарыялаў і памятных месцаў разам з нашымі ветэранамі, сем'ямі, хто прыводзіць з сабой малых, - дзякуй вам. Нехта скажа, што з надвор'ем не пашанцавала (у час цырымоніі было дажджліва. - Заўвага). Не, нам вельмі пашанцавала з надвор'ем. Гэта добрае надвор'е.

Дзякуй, што робіце ўсё, каб ніць часу не абарвалася. Дзякуючы вам і нашай агульнай памяці гарыць гэты Вечны агонь - сімвал вялікага подзвігу нашых продкаў.

Дарагія ветэраны!

На жаль, такая сутнасць жыцця - вас засталося зусім няшмат. Але ваш подзвіг - гэта маральная вышыня. І ў нас, беларусаў, няма іншага шляху, акрамя пачатага вамі, - да міру і стварэння. Мы зробім усё, каб захаваць той мір, які вы заваявалі для нас.

Са святам, дарагія суайчыннікі!

З днём Вялікай Перамогі!

Цырымонія прадоўжылася выкананнем дзяржаўнага гімна Беларусі ў суправаджэнні залпаў артылерыйскага салюту і ўрачыстым маршам зводнай роты ганаровай варты і аркестра Мінскай ваеннай камендатуры. На завяршэнне быў выкананы музычна-тэатралізаваны нумар "Памяць у нашых галасах!".

Кіраўнік дзяржавы на заканчэнне ўрачыстага мерапрыемства пакланіўся ветэранам са словамі ўдзячнасці і прывітаў прадстаўнікоў дыпкорпуса, якія прысутнічалі на Плошчы Перамогі.