Выступленне на цырымоніі ўскладання вянков да манумента Перамогі 9 мая 2012 года

Дарагія ветэраны!

Паважаныя суайчыннікі і замежныя госці!

Сёння мы з вамі адзначаем святое і дарагое для ўсіх нас свята – Дзень Перамогі! Дзень доблесці і славы ўсяго савецкага народа, які адстаяў родную зямлю і пазбавіў чалавецтва ад нацызму.

67 гадоў аддзяляюць нас ад тых майскіх дзён, калі ярка-чырвоны сцяг свабоды, амыты крывёю мільёнаў герояў, быў узняты воінамі Савецкай Арміі над рэйхстагам.

З тых часоў на нашай зямлі больш не грукочуць гарматы, не рвуцца снарады, не палаюць печы канцлагераў і не гінуць пад бамбёжкамі людзі. Выраслі пакаленні, якія не ведаюць жахаў вайны.

Мы высока цэнім уклад у перамогу дзяржаў антыгітлераўскай кааліцыі і іншых краін, якія аказалі супраціўленне фашызму. Але нельга забываць, што вырашальную ролю ў разгроме нацызму адыграў менавіта Савецкі Саюз.

Перамогай мы абавязаны перш за ўсё сіле, мужнасці і стойкасці мільёнаў простых савецкіх людзей, якія, не шкадуючы сябе, змагаліся з ворагам. Змагаліся за кожны горад і вёску. Стварылі народную армію партызанаў і падпольшчыкаў. Да знямогі і галоднай непрытомнасці працавалі на заводах і ў полі, вырошчвалі збожжа і кавалі зброю Вызвалення.

Беларусь адыграла важную ролю ў гэтым непрымірымым процістаянні Дабра і Зла. На нашай зямлі быў развеяны міф аб непераможнасці гітлераўскай ваеннай армады. Гераічнае супраціўленне ворагу прадаўжалася з першых хвілін фатальнага чэрвеньскага світання 41-га і да поўнага выгнання акупантаў.

Разгорнутая на нашай тэрыторыі адна з буйнейшых у гісторыі чалавецтва аперацыя "Баграціён", у якой разам дзейнічалі сілы Савецкай Арміі і партызанскага руху, не толькі ачысціла Беларусь ад захопнікаў, але і адкрыла шлях да вызвалення Еўропы.

След гэтых вогненных гадоў навек застанецца ў генетычнай памяці народа. І сёння, каля Вечнага агню, мы зноў перажываем нястрымную сілу барацьбы і горыч страт. Адчуваем у сабе непакорны дух байцоў гарнізона Брэсцкай крэпасці і абаронцаў Дняпроўскага рубяжа, стойкасць герояў Ушацкага прарыву і Мінскага падполля, боль спаленых дзяцей Хатыні, тысяч вязняў гета і лагераў смерці. Помнім радасць мінчан у ліпені 1944-га, якія са слязамі радасці сустракалі савецкіх салдат.

Дык давайце паклонімся тым вялікім гадам. Ціха, па славянскім звычаі памянём загінуўшых. Вечная слава героям, якія вызвалялі Радзіму, і вечная ганьба агрэсарам і здраднікам, якія знішчалі наш народ!

Давайце ж ушануем памяць усіх, хто загінуў у барацьбе, хто стаў ахвярай нацысцкага генацыду, мінутай маўчання.

(Мінута маўчання).

Дарагія сябры!

Аналізуючы ўрокі Другой сусветнай вайны, мы робім галоўны вывад: трэба ўсімі сіламі не дапусціць паўтарэння трагедыі.

Сем дзесяцігоддзяў таму, перад тварам татальнай пагрозы, сусветныя лідары, пагрэбаваўшы палярнасцю палітычных сістэм, аб'ядналі намаганні дзеля выратавання чалавецтва.

У студзені 1942 года "вялікая чацвёрка" - Савецкі Саюз, Вялікабрытанія, Злучаныя Штаты, Кітай - і яшчэ 22 дзяржавы падпісалі Дэкларацыю Аб'яднаных Нацый, якая абвясціла, што "поўная перамога над агульным ворагам з'яўляецца неабходнай умовай для ўсталявання правоў чалавека і справядлівасці як на роднай зямлі, так і на іншых тэрыторыях".

Гэты гістарычны прыклад сумеснай барацьбы супраць бесчалавечнай ідэалогіі фашызму павінен стаць арыенцірам для сучасных палітыкаў. Якія б розныя ні былі нашы погляды, ва ўсіх, хто надзелены даверам народа, павінна быць тое, што вышэй за любыя суб'ектыўныя рознагалоссі і скарацечныя разлікі, - імкненне пабудаваць сумленнае і бяспечнае светаўладкаванне.

Вайна прайшла смяротным ураганам па Беларусі, забраўшы ў небыццё трэць нашых суграмадзян. Беларускі народ выпакутаваў, заслужыў права жыць так, як ён хоча, на сваёй зямлі.

На Блізкім Усходзе, у Афрыцы і ў іншых "гарачых пунктах" планеты мы бачым нямала прыкладаў пагарджання нормамі міжнароднага права і грубага ўмяшання ва ўнутраныя справы суверэнных дзяржаў.

У адрас нашай краіны таксама гучаць пагрозы і шантаж. Таму і сёння нам так неабходны стойкасць і мужнасць.

Мы цвёрда заяўляем аб недапушчальнасці перагляду вынікаў Другой сусветнай вайны і парушэння прынцыпаў Арганізацыі Аб'яднаных Нацый. Выступаем за забеспячэнне права народаў на свабодны выбар шляху развіцця, а не навязванне "новага дэмакратычнага парадку". Мы праходзілі ўжо гэта сем дзесяцігоддзяў таму.

Знаходзячыся ў цэнтры Еўропы, наша дзяржава праводзіць шматвектарную знешнюю палітыку і адкрыта для дыялогу і з Захадам, і з Усходам. Але не трэба прымаць добрую волю за слабасць і размаўляць з Беларуссю з пазіцыі шантажу і пагроз.

Ёсць рэчы, ад якіх нельга адмовіцца, - гэта незалежнасць, годнасць і стабільнасць краіны ў імя дабрабыту народа. Павага да гэтых заваёў Вялікай Перамогі аб'ядноўвае нас і робіць адзінай і моцнай нацыяй.

Беларусь развівае і ўмацоўвае свае Узброеныя Сілы, актыўна ўзаемадзейнічае з нашымі партнёрамі па калектыўнай бяспецы і разам з Расіяй стаіць на варце рубяжоў нашай Айчыны.

Мы разумеем, што характар войнаў змяніўся і змяняецца. Агрэсар сёння ўсё часцей імкнецца разлажыць краіну знутры. Паставіць яе ў падпарадкаваную пазіцыю, пасеяць хаос, выкарыстоўваючы тэхналогіі інфармацыйных войнаў і сеткавых рэвалюцый, эканамічныя санкцыі, палітычную актыўнасць мясцовых "пятых калон". Асаблівую вастрыню набывае барацьба за свядомасць людзей.

Таму ў сучасных умовах абарона Айчыны павінна мець усенародны характар. У яе аснове павінны быць патрыятызм і гатоўнасць кожнага грамадзяніна да адстойвання інтарэсаў сваёй Радзімы ў любой сферы дзейнасці.

Крыніцай духоўных і маральных сіл для беларускага народа з'яўляецца бясцэнны вопыт пакаленняў пераможцаў.

Дарагія ветэраны!

Усім сваім жыццём і подзвігам вы паказалі прыклад грамадзянскай доблесці і самаадданага служэння Айчыне. Мы будзем берагчы заваяваны вамі мір.

У сучаснай Беларусі - неаслабная ўвага да падзей тых гадоў і да лёсу франтавікоў.

Сёння ў калонах святочнага шэсця побач з героямі-вызваліцелямі ішлі наследнікі іх баявой славы. І ў мяне няма ніякіх сумненняў, што ні яны, ні іх дзеці нікому не дазволяць перакрэсліць заваёвы пераможнай вясны 45-га года.

Хачу таксама звярнуцца да ўсіх замежных ветэранаў, якія прымалі ўдзел у вызваленні нашай Беларусі. Беларусь захоўвае ўдзячную памяць пра вас. Дзень Перамогі - наша з вамі агульнае свята.

Жадаю вам, паважаныя ветэраны, моцнага здароўя, бадзёрасці духу і доўгіх гадоў жыцця.

А ўсім нашым суайчыннікам і гасцям - шчасця, дабрабыту і ўсялякіх поспехаў на карысць нашай мірнай, свабоднай і цудоўнай Беларусі.

Са святам! З Днём Перамогі!