Кірыла Тураўскі
(каля 1130 - пасля 1184 гг.),

Нарадзіўся каля 1130 г. у Тураве, там жа атрымаў і адукацыю. Тураў у той час быў магутным асяродкам культуры, у якім былі скрыпторыі (школы) пры манастырах, дзе вывучалі мовы, чыталі кнігі, знаёмілі вучняў з рыторыкай. Дасягнуўшы паўналецця, стаў святаром. Пачаў пісаць малітвы, творы пра манахаў. Калі ў 1148 г. сан кіеўскага мітрапаліта атрымаў Клім Смаляціч - ідэйны апанент Кірылы - Тураўскі замыкаецца ў манастырскай вежы - "стаўпе", робячы подзвіг стаўпніцтва. Гэты час даў яму мажлівасць для роздуму і пісання.

Пасля таго, як Клім склаў абавязкі мітрапаліта, Кірылу запрашаюць на епіскапскую кафедру. У гэты перыяд К.Тураўскі напісаў шэраг пропаведзяў на святы Велікоднага і Пяцідзесятнага цыклаў, казанні на хрысціянска-этычныя тэмы. Магчыма, да гэтага часу належаць яго аповесці "Пра душу і цела", "Слова на Сабор 318 святых айцоў". На схіле веку Кірыла Тураўскі пакінуў епіскапскую кафедру і пайшоў у Барысаглебскі манастыр, дзе працягваў пісьменніцкую дзейнасць да апошніх дзён сваего жыцця.

Памёр ён пасля 1184 г. Хаця пра Тураўскага Залатаслова (так звалі яго сучаснікі) вядома няшмат, але да нас дайшла незвычайна вялікая колькасць яго пропаведзяў, малітваў-павучанняў, канонаў. Яны перапісваліся на працягу XIIІ - XVII стагоддзяў і такім чынам захаваліся.

Вялікі гуманіст старажытнасці К. Тураўскі - сімвал таленту, узнёсласці, паэтычнасці нашага народа, яркае сведчанне глыбіны каранёў нашай культуры.