Еўфрасіння Полацкая
(свецкае имя Прадслава),
(1102 г., не паздней 1104-1173 гг.),

Князёўна, ігумення полацкага манастыра Св.Спаса, асветніца перыяду Кіеўскай Русі, першая жанчына, кананізаваная праваслаўнай царквой у святыя. Дачка князя Георгія Усяслававіча, унучка полацкага князя Усяслава Чарадзея. Не жадаючы выходзіць замуж, пастрыглася ў манашкі. Займалася перапісваннем царкоўных кніг і, як мяркуюць, пісала таксама летапісныя і арыгінальныя творы. На сродкі Еўфрасінні ў Полацку былі ўзведзены дзве царквы. Яна ж заснавала мужчынскі і жаночны манастыры, што сталі значнымі асяродкамі культуры ў Полацкім княстве. Па яе заказу ў 1161 г. майстрам Лазарам Богшам выраблены крыж, які атрымаў назву крыжа Еўфрасінні Полацкай.